...Laatste daagjes...

Nou, ik ben vandaag al de hele dag bezig met inpakken, en ik heb net het gedeelte 'medicijnen' afgesloten. Dit zitten erin, gezellig bij elkaar gepakt, aantal doosjes verminderd (wat een ruimteverspilling :) en nu ga ik zo verder met het gedeelte ''kleding en overige zaken die ik belangrijk vind om bij me te hebben in Griekenland".

Ik heb een extra koffer helemaal volgepakt met antibiotica (colistine, Flucoxaciline en zythromax). Ik wil niet ziek worden in Griekenland.

Ohja, en we* hebben de bevestiging gekregen dat er een kamer voor ons is! De nummers van de kamers zijn 26,27 en 28 voor hen, en 22 voor mij. Die zal wel meer richting de begane grond zitten ofzo, aangezien ik daar om gevraagd heb. Het adres zal ik op de site zetten zodra ik in Griekenland ben aangekomen. Het schijnt dat het internetten daar maar 1 euro per uur is. Is nog eens te doen, niet?

Nog maar 2,5 nacht**....

*Mieke, Marielle en Levinia
**De laatste nacht, die van zondag op maandag, is niet echt een nacht, aangezien ik om 4 uur 's nachts op het vliegveld (Duesseldorf) moet inchecken, omdat dat (stomme) vliegtuig om tien voor 6 a.m. vertrekt....

UMCU

Afgelopen maandag en dinsdag moest ik naar het ziekenhuis: 2 verschillende dokters, die allebij natuurlijk niet weten dat ik eigenlijk in Den Haag woon. Enfin een oplossing moet makkelijk te vinden zijn, dacht ik zo. Dus belde ik Susanne, een goede vriending van mij, die in Utrecht woont met de vraag of ik misschien bij haar kon blijven slapen? Dat was prima en zodoende reisde ik maandagochtend half 9 (snurk) af naar Utrecht. Dat ik dat weekend daarvoor met Gerben door half Antwerpen gebanjerd had hielp ook niet echt, dus ik sliep vrij vast in de trein.

Keurig op tijd bij de dokter, kwartiertje wachten, waarna ik een half uurtje in die kamer verbleef. Toen was ik weer klaar en stond ik een uur na binnenkomst weer buiten het ziekenhuis. Tja, en nu? Susanne zou pas om 4 uur klaar zijn, de bieb ging pas om 1 uur open en het was nu 11 uur. De bus naar Centraal Station dan maar. Daar heb ik een uur in een cafe gezeten, de mensen om mij heen bestudeerd, een paar telefoontjes gepleegd. Toen vond ik dat ik wel lang genoeg aan dat tafeltje had gezeten en besloot es wat rond te gaan kijken in Hoog-Catharijne. Even een mooi kaartje voor Marcia zoeken, die in het ziekenhuis bleek te liggen. Om half 1 werd ik gebeld door Susanne dat ze al vrij was! Gezellig, dus de rest van de middag heb ik met Suus gekletst, beetje gelezen terwijl zij wat dingen voorbereidde, naar de winkel geweest en mijn achterstand van Grey's Anatomy ingehaald. 'S avonds hebben we met zn allen (suus en haar huisgenoten) Grey's Anatomy van vorige week gekeken, gevolgd door die van deze week. Erg leuk.

De volgende dag weer naar het UMC, alwaar ik de KNO-arts bezocht. Bij de balie meld ik me netjes en krijg een papiertje mee die ik in de bak bij kamer 1 moet doen:

Lopende door de gang:
''He, op het papiertje staat Tamara D. Magdelijns, dat ben ik niet"
Terug naar de balie: dit papiertje klopt niet, ik ben Judith, niet Tamara.

Blijkt dat ze wel op de goeie naam een afspraak hebben gemaakt, maar dat ze daar waar ze die dossiers bewaren gewoon de verkeerde hadden meegegeven.

*DIEPE ZUCHT*

Dus nu hebben ze maar groot ''Tweeling" erop gezet, zodat daar de volgende keer beter opgelet wordt.

Mja, dat was eigenlijk wat ik wilde vertellen :P. Ze leren het ook nooit daar in het ziekenhuis...

Na het ziekenhuisbezoek afgesproken met een andere vriendin. Tamara was intussen ook aangekomen (die zou bij mij blijven slapen tot woensdag) en met zijn drieeen hebben we gezellig bij een restaurantje gelunched.

En nu hoor ik eigenlijk druk bezig te zijn met mijn koffer te pakken. Dus daar ga ik maar weer eens mee verder...

Sneeuw!

Komt het er dan toch nog van, vlak voordat ik naar Griekenland ga?
Bij het ontbijt vanochtend zagen we ze al voorzichtig naar beneden dwarrelen. De bui leek in eerste instantie nog het meeste op regen. Ware het niet dat de bui niet recht naar beneden ging, maar enigzins dwarrelde, wat betekent dat het dus niet alleen maar regen is, maar ook een beetje sneeuw.

Na deze bui werd het droog, maar een half uur geleden is er een nieuwe bui gestart. Grote witte vlokken dwarrelen naar beneden en tot op heden is het nog niet gestopt (al zijn de vlokken wel kleiner geworden.

Wat is het dan toch jammer dat de grond zo nat is, zodat het allemaal niet blijft liggen. Gelukkig zijn er nog wel enige aanwijzingen dat het sneeuwt: op de bomen, en in mijn tuintje blijft het enigzings liggen...

Sandy

Na 2 jaar en 288 dagen gewacht te hebben was het afgelopen zondag 4-2-2007 dan eindelijk zo ver voor Sandy: Er waren 2 nieuwe longen beschikbaar voor haar! De longen werden geschikt verklaard en na een succesvolle operatie, gaat alles nu nog steeds goed.

Via de website voor longtransplantatie ben ik op haar website gekomen. Sandy heeft ook CF en had tengevolge daarvan een longtransplantatie nodig. Haar verhaal kan je lezen op Sandy's weblogsite

Opeens weet je het

Na een paar dagen rondlopen, denkend over een toepasselijke nieuwe naam voor mijn blog wist ik het. Niet te kort, niet te lang en wel origineel (vind ik dan).

Vanaf volgende week vrijdag zal mijn blog de naam Matsi Street 7, Salonica gaan dragen. De volledige link wordt dan: matsistreet7.blogspot.com.

Waarom? Omdat ik naar griekenland ga (iedereen gebruikt die naam al), naar thessaloniki (of die naam) en ga wonen in Matsi Street.


Duidelijk toch?

Vanaf dat moment zullen mijn verhalen ook in het Engels gepubliceerd gaan worden.

Grappig

Nog een leuke foto: Gerben in de ochtend, als hij is gaan slapen met nat haar.

Ik zit er helemaal in! (Lees: ik heb niet zoveel te doen)

Dan het volgende stapeltje foto's. Deze zijn van het weekje naar Schiermonnikoog, waar Gerbens ouders een huisje hadden gehuurd. Daar hebben wij eens heerlijk niks gedaan en lekker uitgewaaid

(Het was wel een stuk KOUDER dan in Den Haag, daar had ik even niet zo goed bij nagedacht....Toen maar een stel mooie nieuwe handschoenen gekocht)

Als eerste Gerbens prachtige ogen, waar ik natuurlijk op gevallen ben. We zaten op de boot en buiten was niet veel meer dan water. Dan moet je andere interessante dingen zoeken om te fotograferen.

De kooiplaats: alzo de naam van de plek waar wij ons huisje hadden.

Gerben en ik op de fiets: Zoals je kan zien, ik trappend en hij foto's makend. Geintje ;)

De zeehondjes die wij probeerden te zien, alwel niet dichterbij halend door de camera + verrekijker + ....

Leuk stickertje op de tandem:

Fietsend langs de kust. Jaja, we hebben veel gefietst die week: elke dag. Alleen de laatste dag ben ik niet meegegaan, ik was moe. Bovendien moesten we de fiets smiddags ook nog terug brengen naar het dorp. Dus eigenlijk heb ik nog steeds elke dag gefietst.

Jeroen en Anouck zijn ook een paar dagen geweest, en ik heb toen het spelletje blufpoker geleerd. Ik snap het nu nog steeds niet helemaal, maar leuk was het wel!

Gerbens ouders waren deze week ook nog eens 30 jaar getrouwd.

Op de een na laatste dag zijn we nog gaan vliegeren. Er was heelveel wind, dus perfect vliegerweer! En hoewel ik eigenlijk nog nooit echt gevliegerd had, ging het toch vrij goed. Na een tijdje kreeg ik wel kramp.... die wind is sterk!