Het was weer tijd voor....

Tentamens! Achja, die periode is weer begonnen. And lucky me, had gelijk de binnen de 1e 3 dagen 3 tentamens. De eerste 2 afgelopen maandag en vandaag nog 1. Maandag was het Spaans en ICCM. Spaans heb ik altijd een heel leuk vak gevonden, en vind dat eigenlijk nog steeds. Alleen die grammatica hoeft van mij niet zo. Subjuntivo, Indicativo en Condicional, wie snapt er nog wat van? Behalve de grammatica moesten we ook nog zo'n 4 teksten lezen. Twee daarvan waren vrij makkelijk, en de andere twee snapte ik de tekst totaal niet. Hoe dat kwam? In beide teksten kwamen 2 woorden voor (in elke tekst eentje) die ik absoluut niet kon thuisbrengen. En laat het nou net om die woorden gaan... Dus dat werkte niet echt

Het andere vak (ICCM) is ook een vak apart. Naar het tentamen mochten we meenemen: boeken, aantekeningen en andere readers. Althans, dat stond in de module. Op het tentamen zelf stond alleen dat je de boeken mee mocht nemen. Right... Vervolgens begin je aan het tentamen (die 3 uur duurt. Wie kan er in hemelsnaam zo lang stil zijn!) en blijkt dat alles wat je mee hebt genomen (een kilootje of 5) niet echt bruikbaar is. De cases zijn het belangrijkst, en verder wordt je creativiteit behoorlijk aangesproken. We zullen dus maar weer zien wat hier uitgekomen is.

Dan vandaag Research Skills. Vol goede moed stapte ik het lokaal binnen, na enige gezellige gesprekken met de een en ander. De eerste vraag ging wel oke, lekker aan het schrijven. Tweede vraag, ging wel oke. Toen ontdekte ik dat ik al op de helft van de tijd zat en ik nog 6 vragen moest! Teveel tekst om te lezen, te weinig tijd om goed na te denken en een antwoord op te schrijven. Vond ik dan. Achja...

Aanstaande maandag nog een presentatie Spaans, en dan breekt er voor mij hopelijk een wat rustigere tijd aan. Die heb ik hard nodig, want zo moe als de afgelopen maanden ben ik lang niet geweest. Opeens begin ik in te zien waarom veel mensen niet (meer) studeren of werken. De 2 weken Kerstvakantie waren heerlijk en eigenlijk te kort. Ik hoop dat als ik straks in Nieuw-Zeeland een maand ben uitgerust, weer makkelijker dingen kan doen. In een rustiger tempo uiteraard, zodat dit niet weer gebeurd.

Nu maar eerst even gaan slapen.

Omzeiling rookverbod Duitsland

*Ahum* Stelletje debielen, dan zou ik toch echt gewoon naar buiten gaan

Bron: Der Spiegel

Oud & Nieuw

Een gelukkig nieuwjaar allemaal!!! Hoop dat jullie jaarwisseling net zo goed/leuk was als de mijne. Op het feit na dat Gerben er niet was natuurlijk.

Mijn oud en nieuw heb ik dit jaar in Dordrecht gevierd bij een vriendin van mij (Suzanne), haar vriend en enkele van zijn vrienden. Erg gezellig! Uiteindelijk is het geloof ik een uur of half 4 geworden voor we allemaal goed en wel in bed lagen. Zelf was ik al een uurtje of 1/2 eerder in slaap gevallen. Op de bank waar ik die nacht zou slapen, al zaten er op dat moment nog wel mensen op. Wat eigenlijk wel lekker lag.

Naast het hoge gezelligheidsgehalte was ik om een andere reden blij dat ik in Dordrecht was tijdens de jaarwisseling. Volgens mijn vader heeft de brandweer van Den Haag namelijk 800!! keer uit moeten rukken, gisteravond en vannacht.

1 keer raden wat hier om de hoek ligt...

Kim

Vlak voor de jaarwisseling kreeg ik het verdrietige nieuws te horen dat Kim Schenk, een meisje dat ook met de FOK-kampen is meegeweest, na een lange ziekenhuisopname is overleden. Ze heeft hard gevochten, maar het helaas niet gehaald.

Kim, rust in vrede

Vakantie, maar toch 'druk'

Hopelijk hebben jullie tot nu toe allemaal een goeie vakantie gehad en een mooie kerst! Ik wel :)

Voor mij begon de vakantie op donderdag al een beetje. Geen lessen meer, maar nog wel opdrachten die ingeleverd/afgemaakt, etc. moesten worden en een lang ziekenhuisbezoek. Eerst foto maken, bloedprikken, dan naar de diabetoloog alwaar ik te horen kreeg dat 'ik zo door moest gaan'. Mijn HbA1c (voor de leken: volg deze link) was in vergelijking met 1,5 jaar geleden en de 2 metingen daarna gelukkig al flink gedaald en zat nu op 7.6. Nog wel te hoog, maar de goeie richting op.

Daarna richting de controle-kamer, om de dokter te zien, maar eerst moest er een longfunctie geblazen worden. Tot mijn grote opluchting en verbazing was die bijna het zelfde als vorig jaar! Ietsje lager, maar ik zat dan ook niet voor niets bij de dokter. Na een kleine wachttijd kwam er een dokter binnen. Niet mijn eigen, want ik werd tussendoor geholpen, omdat ik pijn in mijn longen had gekregen.

Kort daarna kwam er een 2e dokter binnen! 'Oh, zit jij ook al hier? Was jij ook al geroepen? (Tegen mij) Nou, heb je wel veel aandacht ineens!'
Eh, ja.... Het einde van het verhaal was dat ik met ciproxin naar huis werd gestuurd. Ik voelde er namelijk niet veel voor om opgenomen te worden zo vlak voor Kerst, en er was verder ook niet veel te zien op foto en lf, etc.

Op vrijdag had ik dan alles eindelijk zo goed als afgerond zoals ik het wilde voor ik de vakantie in zou gaan. Vanaf dat moment besloot ik even een weekje helemaal niet aan school te denken, of er maar iets aan te doen. Mijn rust had ik hard nodig blijkt nu, meer dan een week later. Al heb ik de hele week niet veel meer gedaan dan slapen, eten, spelletjes doen, lezen en tv-kijken, voel ik me toch nog steeds erg moe. Erg vervelend, vooral omdat ik toch eens zal moeten beginnen met leren. Als je echter na een paar uur, of dingen gedaan te hebben weer in slaap valt is het moeilijk je daar toe aan te zetten.

De week was wel erg gezellig! Van vrijdag tot zondag ben ik bij Agnes en Co (ouders v. G.) langs geweest. Dit om ze gezellig weer eens te zien, gezellig bij te kletsen en foto's te bekijken van de 1e maand die Co samen met Gerben in N-Z heeft doorgebracht. (Ik vind het Nederlandse woord 'gezellig' zo'n leuk woord! Niet uit te spreken en te begrijpen door buitenlanders en kan in heel veel situaties gebruikt worden). Gerben en Co hebben samen ook parachutegesprongen. Ik jaloers uiteraard, maar het leuke was dat Co er een DVD van had laten maken. Ik had hem graag op mijn blog gezet, maar op de 1 of andere manier doet de DVD het helaas niet op mijn pc... Verder heb ik nog heeeel veel foto's van Co en Gerben en N-Z gezien. (Vooral Co en N-Z, want Gerben hield de camera vast)

Anouck (zus v. G.) en Jeroen waren vrijdag avond ook gekomen en zo waren we dan met zijn vijfen. Desondanks uitgeslapen tot een uur of half 11 de volgende dag, voelde ik me nog steeds moe. Dit was een van mijn eerste slechte nachten die ik tot nu toe elke nacht heb. Gespannen, bijna gestresst lijkt het wel, slapen, kaken op elkaar geklemd (dus spierpijn de volgende dag), veel wakker worden, hoesten, etc. Mijn lichaam lijkt rust ontwend te zijn. In de weken van stress sliep ik prima en wilde ik graag meer slapen. Nu kan ik meer slapen en slaap ik echt niet lekker. Jammer...

Het was 's ochtends wel heel mooi wakker worden:


Isn't it beautiful...

Die middag (het is nog steeds zaterdag) zouden we gaan schaatsen. Judith heeft natuurlijk geen schaatsen dus werd er verwoed gebeld naar een sportwinkel of ze schaatsen te huur hadden. Het was namelijk mogelijk om op natuurijs te schaatsen, maar daar verhuren ze natuurlijk geen schaatsen! Het einde van het liedje is dat ik na het passen van enkele paren schaatsen (kunstschaatsen en hoge noren) een paar 2e-hands hoge noren heb gekocht! Het schaatsen 's middags ging ook lekker. Niet benauwd of koud, het was echt heerlijk!

Jeroen
Anouck
Co
Agnes
Het ijs: een goeie plek om na te denken

Hmmmmm...... :)
1,2,3, actie!

De volgende ochtend werd ik wakker gemaakt door Agnes met de mededeling dat Gerben aan de telefoon was. Die wilde ik natuurlijk wel even spreken! Elk keertje is er een extra. Ik voel me ook altijd gelijk een stuk beter nadat ik hem heb gehoord en te weten dat het nog steeds goed gaat. Na een rustige ochtend ben ik 's middags dan naar mijn eigen ouders gegaan, om daar 1e en 2e Kerstdag te vieren.

's Avonds uit eten met een paar van mijn beste vriendinnen, die ik al sinds de 1e van de middelbare school ken (volgend jaar 10 jaar!). Erg gezellig en het 2e etentje in 1 week.

Dit jaar zijn we (in mijn herinnering) voor het eerst niet naar de kerstnachtviering geweest, maar alleen naar de viering op 1e Kerstdag. Tamara en ik waren erg moe en mijn moeder was nog steeds wat ziekjes. En het is natuurlijk wel zo leuk om met zijn allen te gaan!

De Kerstdagen zijn gevuld met spelletjes, zoals scrabble (Goh, wie zou er dit jaar winnen? Ik zet in op mijn moeder...), carcassonne (de uitgebreide versie, waarbij ik weer flink de mist in ging met mijn geboer, maar gelukkig toch niet verloor) en 'Vroeger of later'. Dat laatste spel een erg leuke zijnde, maar een die wel erg veel van je geschiedenis kennis vereist. De meeste gebeurtenissen kwamen me zo vaag voor, als in 'ohja, dat heb ik wel eens in mijn geschiedenis boek gelezen', maar dan niet in staat zijn om het ergens in de tijdbalk te plaatsen. Wel erg leerzaam, ik vond het stiekem wel een leuk spel. Zo kwam ik erachter dat André Hazes al een stuk langer dood is dan ik dacht...

Na de Kerstdagen terug naar Den Haag, want 's avonds zouden ik uit eten gaan met vrienden van de salsa club. Het was erg gezellig, en ook erg lekker. Het 3e etentje in 2 weken, lijkt me wel weer even genoeg. Ik ben immers student! ;)

Mijn laatste reis so far was naar mijn opa en oma. Van gisteren op vandaag ben ik bij hun geweest, om ze weer even te zien, aangezien ik 2 weken geleden niet op mijn oma's verjaardag kon komen ivm een of ander concert...

Een nachtje slapen hoort er dan wel gelijk bij. Dit deed ik als kind ook en heb ik erg goede herinneringen aan! Natuurlijk is een reis van 3,5 uur heen en 3,5 uur terug ook niet het minste om te doen... Van de grens met de zee naar de grens met Duitsland: het hele land dwars door. Gelukkig doen mijn opa en oma ook aan vroeg naar bed gaan en dutjes doen, dus ik ben daar wel lekker aan mijn slaap toegekomen. Om vervolgens gewoon weer in de trein op weg naar huis in slaap te vallen. Wat die trein toch met me doet...

Morgen en overmorgen dan mijn laatste reisje deze vakantie, en mijn laatste van dit jaar en 1e reisje van het volgend jaar. Ik ga oud en nieuw bij een vriendin in Dordrecht vieren! Erg gezellig (kijk, daar heb je dat geweldige woord weer :) ).

Geen wensjes voor een goede kerst (komt volgend jaar wel weer), maar bij deze wil ik jullie wél allemaal een HEEL GOEDE JAARWISSELING wensen en veel goeds voor 2008!!!!

Lichamelijke geschiktheid

"De opening tussen de twee stukjes riet is zo nauw, dat de speler de lucht er doorheen moet forceren. De inspanning die dit kost verootzaakt bij sommige kinderen hoofdpijn, zelfs bij gezonde teenagers. Het is dan ook geen instrument voor erg tengere kinderen: de ademcontrole bij een hobo is veel moeilijker dan bij elk ander blaasinstrument, en daarom moet hier niet mee begonnen worden tenzij het kind lichamelijk volledig gezond is en liefst nog krachtig gebouwd - en hoe ouder hoe beter. Iemand met een verkoudheid of een infectie van de luchtwegen kan beter geen hobo spelen, ook niet om te oefenen."

Het is maar goed dat ik dit pas 11 jaar na aanvang lees. Ik zou er nog bang van worden... ;)
Ik merk natuurlijk wel dat ik nu sneller buiten adem raak en soms krijg ik hoofdpijn, maar in al die 11 jaar heb ik verder eigenlijk nooit ergens last van gehad.

Toch bijzonder om dat zo te lezen

Geestelijke geschiktheid

"Er zijn geen snelle resultaten mogelijk, maar vastberaden studenten met een sterke wilskracht zullen er zeker in slagen om de nodige vorderingen te maken".

Dat je dat maar even weet ;)

(Zelfde bron als het vorige stukje)